Küçük bir kasabanın 4 ayrı mahallesi varmış.
Birinci mahallede”EVET AMA” lar yasıyormuÅŸ. Evet ama’lar her zaman ne yapılması gerektiÄŸini bildiklerini düşünürlermiÅŸ. Yapma zamanı geldiÄŸinde ise”evet ama” diye yanıtlarlarmış.Yanıtları hep yanlış olurmuÅŸ. Suçu’da baÅŸkalarına atmakta ustaymışlar.
İkinci mahallede”YAPACAÄžIM” lar yasarmış. Ne yapacaklarını bilirlermiÅŸ. Kendilerini yapacakları ÅŸeye adim hazırlarlarmış ama yapacakları sırada ÅŸanslarını kaçırdıklarının farkına varırlarmış. Bu mahallede insanların dizleri dövülmekten yara bere içindeymiÅŸ. Yasamı ertelememek için verdikleri kararı bile ertelerlermiÅŸ.
Üçüncü mahallede yasayan ”KEÅžKE” çilerin hayati algılama güçleri mükemmelmiÅŸ. Neyin yapılması gerektiÄŸini daima en iyi ÅŸekilde bilirlermiÅŸ ama… maalesef her ÅŸey olup bittikten sonra.”KeÅŸke” cilerin de basları hep kanarmış, duvara vurmaktan !..
Kasabanın en yeÅŸil bölgesinde, en güzel evlerin olduÄŸu mahallede ise”IYI Kİ YAPTIM”lar otururmuÅŸ. ”KeÅŸke”ciler bu mahallede yürüyüşe çıkar, etrafa hayranlıkla bakarlarmış. ”Yapacağım”lar ”KeÅŸke”ciler ile birlikte bu mahallede yürüyüşe çıkmak ister ama bir türlü fırsat bulamazlarmış.”Evet ama”lar ise mahallenin güzelliÄŸini görmek yerine, aÄŸaçların gölgelerinin yeterince geniÅŸ olmadığından,günesin erken saatte dogması gerektiÄŸinden ÅŸikayet ederlermiÅŸ.
”İyi ki yaptım” mahallesinde ki insanların kusuru da beyinlerinde mazeret üretme merkezlerinin olmamasıymış.Bu yüzden yasadıkları ortam her zaman güzel, düzenli ve huzurluymuÅŸ.
Bu hafta hep beraber ”İyi ki yaptım” mahallesine taşınmaya ne dersiniz ?
Blogsphere: TechnoratiFeedsterBloglines
Bookmark: Del.icio.usSpurlFurlSimpyBlinkDigg
RSS feed for comments on this post | TrackBack URI for this post





