“Kırmızı BaÅŸlıklı Kız” masalını bir de kurdun aÄŸzından dinleyelim :
Her gün yaptığım gibi ormanı temizlemeye çıkmıştım. Orman benim evim, temiz tutmak da benim görevim. Derken bir kız beliriverdi. Kırmızı baÅŸlık ve peleriniyle çok şüpheli bir görünümü vardı. Kimin aklına gelir bu garip kıyafeti giymek. Bir kurnazlık peÅŸindeydi mutlaka. Bir süre dikkatle izledim bu garip kızı. Elinde taşıdığı üzeri örtülü sepette kim bilir ne taşıyordu!.. Yürüyüşü bile normal deÄŸildi. Yanına yaklaşıp ne yaptığını sorunca bana büyükannesinin evine gittiÄŸini söyledi ama gel de inan. Yine de bıraktım peÅŸini kendi iÅŸime döndüm. Ama aklım o kıza takıldı bir kere… Bir gidip bakayım doÄŸru mu söyledikleri dedim kendi kendime; gerçekten böyle bir büyükanne var mı? Siz olsaydınız gerçekliÄŸini kontrol etmek istemez miydiniz? Orman benim evim. Ben hem ev sahibiyim, hem de diÄŸer orman sakinlerine karşı sorumluyum.
Devamý
Kırmızı Başlıklı Kız
